Community 0 comments
door Mediatic, 29 januari 2018
Waarom Marketing voor Millennials een (schijn)koopje is

Vrijwel elke winkel heeft een webshop. Omdat het handig is, omdat je dan altijd ‘open’ bent, omdat klanten graag alvast even rondkijken voordat ze wat kopen. En, voor veel winkels, toch wel omdat het ‘inmiddels hoort’. Geen twijfel meer over het bestaansrecht van een online winkel. De winkels die in eerste instantie online georiënteerd zijn, en pas in tweede instantie winkels in de winkelstraat openen, schieten dan ook als paddenstoelen uit de grond. Want het scheelt nogal wat aan kosten voor onroerend goed, personeel, voorraad en inventaris. Denk aan Coolblue, maar ook het brillenmerk Ace & Tate, dat een winkel voornamelijk als showroom en servicespot ziet. Het budgetbrillenmerk Charlie Temple, concurrent van Ace & Tate, heeft alleen een webshop, en daar zijn natuurlijk nog duizenden voorbeelden van te noemen.

Hetzelfde effect zien we nu in de sieradenbranche. Afgelopen week berichtte het FD over het Belgische juwelenbedrijf Baunat. De juwelen van dit merk kosten een derde van die van Cartier of Tiffany’s, maar ze zouden van een vergelijkbare kwaliteit zijn. Een Amsterdamse showroom opent nu haar deuren, om ook de Nederlander te laten inzien dat juwelen niet duur hoeven te zijn. Het bedrijf groeit, naar eigen zeggen, 40 procent per jaar door zich te richten op kopers die geen zin hebben om te betalen voor dure marketing, hoge winstmarges, voorraden en tussenpersonen. ‘Dat zijn vooral millennials, geboren tussen pakweg 1989 en 2000, die een mooi product willen, maar niet de immateriële elementen die niets toevoegen aan het product’, aldus medeoprichter Stefaan Mouradian. Dat zou bijvoorbeeld voor een verlovingsring zomaar 60 tot 70 procent kunnen schelen.

Ik, als millennial en een geliefde doelgroep onder marketeers, denk echter dat het met die marketingbesparingen die niet door berekend hoeven worden wel meevalt; online adverteren en het beheren en optimaliseren van de website zijn verre van gratis. Wat naar mij idee vooral werkt bij dit soort bedrijven: what you see is what you get. Bij Ace & Tate weet ik vooraf al dat een bril mij niet meer dan 100 euro gaat kosten. Bij de opticien waar ik vroeger kwam, ging de prijs van het uitgekozen montuur doorgaans nog een (paar) keer over de kop. Want ontspiegeling was toch wel handig en met mijn -6 kon het ook geen kwaad om de glazen wat bij te slijpen. Bij een juwelier, zeker die met een glimmende marmeren gevel en een rode loper, voel ik me doorgaans niet heel warm ontvangen. Want relatief jong = beperkt budget = niet de ideale klant. En tsja, als er geen prijskaartjes bij de producten liggen, haak ik al af. Waarom niet gewoon communiceren wat iets kost? Als een verkoper mij eerst overtuigt dat dit toch wel de ring is die ik moet hebben, haak ik alsnog af als ik hoor dat ‘ie 10.000 euro kost. Zonde van mijn en zijn tijd. En ja, dat zijn dan wel vervlogen marketingkosten.

Tags
Geen tags gevonden
Laat reacties zien
toon alle gerelateerde artikelen