PR 0 comments
door Mediatic, 04 maart 2014
De PR-blunder van het Dolfinarium

Rambam onthulde dat de dolfijnen in het Dolfinarium het beslist niet – pun intended – dol-fijn hebben. Het Dolfinarium zou er goed aan doen die blunder toe te geven.

Het Dolfinarium is niet de enige partij die beter schoon schip kan maken. Ik noem een FIFA. De communicatie over het aantal vluchtelingen dat naar Nederland komt. Schijnzwangerschappen. Sjoemelsoftware. Het Dolfinarium is eigenlijk maar een haakje waar ik dit verhaal aan ophang. Dat geef ik graag toe. Bottom line is: in nog geen 27 jaar heb ik meer instituten, bedrijven, politici en mediapersoonlijkheden horen jokken, dan dat ik ze hun fouten hoorden toegeven.

Naïef
Daar kan je alleen maar cynisch van worden. Toegegeven: de ene leugen is de andere niet. Soms zijn het kleine leugens, of worden er impliciet verwachtingen gewekt, zoals een flesje waarop vruchten staan afgebeeld die nergens in het sapje te vinden zijn. Andere keren zijn de leugens zo grotesk, dat ze voer zijn voor een roman, tv-serie of toneelstuk. Mythische proporties hebben het jarenlang jokken over dopinggebruik, de bouwfraude en corruptie in het Vaticaan.

(Ons cynisme komt natuurlijk ook door een onverantwoordelijke naïviteit. Alleen een verwachting zorgt voor een teleurstelling. En bovenal komt cynisme door de misstanden: als er geen corruptie of fraude is, dan hoef je daar ook geen sorry voor te zeggen.)

De Irakese minister van veiligheid
Blatter. Rutte. De mensen van het Dolfinarium. Ze doen ons soms denken aan de iconische Irakese Minister van Informatie. Tijdens de Irak-oorlog hield de minister vol dat Irak de oorlog won, Amerika geen schijn van kans maakte en er niets aan de hand was. Dat leverde hilarische beelden op: een persconferentie waarin de minister vertelde aan de winnende hand te zijn, die wat rumoerig verliep door de Amerikaanse bombardementen. 

Muhammed Saeed al-Sahaf, zoals de minister in kwestie heet, heeft zijn verdiende fansite gekregen. ‘Waarom we van M.S.S. houden’ leest als een pamflet dat iedere communicatiedeskundige bij zich zou moeten dragen: "In an age of spin, al-Sahaf offers feeling and authenticity. His message is consistent -- unshakeable, in fact, no matter the evidence - but he commands daily attention by his on-the-spot, invective-rich variations on the theme. His lunatic counterfactual art is more appealing than the banal awfulness of the Reliable Sources. He is a Method Actor in a production that will close in a couple of days. He stands superior to truth." - Jean-Pierre McGarrigle

Kortom: alleen als de leugen niet meer kan concurreren met de Betrouwbare Bronnen, mogen we over kunst spreken. Anders draag je als jokkende communicatieboef bij aan het cynisme. En daar wordt niemand beter van. 

PS: klik hier voor weergaloze stuk fan-art, waarbij de M.S.S. onder meer D-Day, Waterloo en het einde van de Death Star ontkent. 

Tags
Geen tags gevonden
Laat reacties zien
toon alle gerelateerde artikelen