Contentmarketing 0 comments
door Aäron van der Sanden, 05 maart 2018
CMO, CFO, CIO, CEO, CDO? Come on

Vandaag de dag struikel je over de vele functietitels, die net zo goed als bestrijdingsmiddelen in de landbouw door kunnen gaan. Eens in de zoveel tijd popt er weer een nieuwe ‘Chief’ ergens op, maar bij iedere nieuwe specialistische specialiteit die we slikken als zoete koek komt het moment dichterbij dat we ons collectief moeten afvragen: zitten we niet vol? Zijn we niet verzadigd?

We hebben de Chief Marketing Officer. Die loopt weleens te sparren met zijn grote vriend, de Chief Information Officer. Die legt hun gezamenlijke plannetjes voor aan de Chief Financial Officer. Die voor goedkeuring altijd weer drie koppen koffie moet drinken met de Chief Executive Officer. Maar hemel, wie duwt daar nu een open sollicitatie door de digitale brievenbus? De Chief Digital Officer! Wees welkom! Een ‘D’, die hebben we nog niet in de boardroom. Wat zeg je? Zowel de Information, Executive, Marketing als Financial Chief is Digital bezig, dus eigenlijk mag jij op iedere stoel zitten die hier staat? Zolang je dit maar met onze Chief Communication Officer afstemt.

Zo ongeveer ieder beroep beschikt heden ten dage over een Chief-variant. Een keten aan personen in een organisatie die je te woord kunnen staan: de één nog gespecialiseerder dan de ander, geen één ‘reguliere’ medewerker krijg je te zien. Om er vervolgens achter te komen dat die er in veel gevallen niet eens is. Blijkt iedere Chief het opperhoofd te zijn van zijn eenpersoons indianenstam. Gechargeerd? Was het maar zo’n feest. De Chief Party Officer moet nog geboren worden.

Zoals je bij hippe bedrijven als Blendle bijvoorbeeld ‘Bazen’ hebt. Geen HR-medewerkers en redacteuren, maar ‘HR-bazen’ en ‘Taalbazen’. Niet dat mijn werkzaamheden als tekstschrijver wezenlijk anders zijn dan die van een Taalbaas: er wordt alleen een iets ander sausje overheen gegoten.

Devaluatie
Niets mis met een hippere aanduiding: het is maar net hoe je jezelf als bedrijf wilt neerzetten. Problematischer wordt het wanneer functietitels de inhoud overstijgen en een eigen leventje gaan leiden, waarmee we weer terugkomen op de talloze Chiefs binnen iedere kantoortuin. Toen, de nodige jaren geleden, voor mij de term ‘CEO’ nog stond voor een échte leider van een organisatie, kon terminologie nog vrij eenvoudig aan kenmerken en werkzaamheden worden verbonden.

Hoe anders is het vandaag de dag. Iedereen die eens een grijze maandagmiddag bij de Kamer van Koophandel binnen is gewandeld kan direct een titel aan het LinkedIn-profiel toevoegen. Ongeacht of er ook daadwerkelijk iemand is om, als Chief, ook echt leiding aan te geven. CEO, CIO, CMO of CDO van een bedrijf of afdeling die alleen jezelf (en misschien een stagiaire) beslaat: ‘titellogische’ devaluatie ligt op de loer en zou het bedrijfsleven een spiegel voor moeten houden: waar zijn we nou helemaal mee bezig?     

We kunnen uiteindelijk twee kanten op. Of we slaan nóg verder door en voegen nóg meer staccato-omschrijvingen aan het kleurloze doch inmiddels behoorlijk brede palet toe, óf we gaan terug naar de basis en noemen het beestje weer bij de naam. Mijn voorkeur laat zich raden.

Want, laten we eerlijk zijn: wat is er mis mee om als ‘Bedrijfsoprichter’ door het leven te gaan? Of als ‘Directeur’? Of als ‘Verantwoordelijke IT’? Vrij weinig, wat mij betreft. Maar goed, wie ben ik, als CTBO (Chief Temporary Blog Officer) van Mediatic?

Tags
Geen tags gevonden
Laat reacties zien
toon alle gerelateerde artikelen