Blog

PR 0 comments
door Andreas Tober, 23 april 2018
De nachtmerrie van elke PR-professional

Het was afgelopen week groot nieuws in PR-land: de PR-manager van Bloomon, de Nederlandse online bloemenservice, werd publiekelijk aan de schandpaal genageld door een journalist van De Telegraaf. De journalist ontving onder embargo een persbericht van de PR-manager over de internationale uitbreiding naar Frankrijk en deed, volgens de journalist, alles fout wat ze fout kon doen. En daar werd ze vervolgens hard voor gestraft.

Nadat de journalist het persbericht had ontvangen, plaatste hij namelijk een screenshot van het bericht op Twitter, met daarbij de tekst: Hoe schrijf ik géén persbericht, les 1:

  1. doe alsof je me kent
  2. idioot embargo
  3. “via deze weg”
  4. “middels”
  5. ik schrijf niet over bloemen.

Uit zijn Twitterbericht kunnen we allemaal opmaken dat hij niet heel erg te spreken was over de PR-aanpak en het taalgebruik in het persbericht, maar wat ging er precies mis?

Wat ging er mis?

De eerste les die alle PR-consultants (moeten) krijgen, is dat ze alleen journalisten benaderen met nieuws waar dit ook daadwerkelijk interessant voor is. De journalist van De Telegraaf staat bekend om zijn artikelen over grote (internationale) corruptiezaken. Uitbreiding naar Frankrijk staat niet op zijn lijstje. Had de PR-medewerker van Bloomon een korte Google-search gedaan, dan was ze er al achter gekomen dat dit niet de juiste journalist was voor het internationaliseringsbericht.

 

Nou was het misschien allemaal nog niet zo erg geweest als de journalist per ongeluk in de mailinglijst van Bloomon terecht was gekomen, maar hij had het bericht ook nog eens onder embargo gekregen. Dit betekent dat hij een van de weinige was of zelfs de enige die dit bericht hadden ontvangen voordat het nieuws publiekelijk werd gemaakt. Dit zorgt ervoor dat enkele journalisten een voorsprong hebben op andere nieuwsmedia en hierdoor al een bericht kunnen voorbereiden om, wanneer het embargo vervalt, te kunnen publiceren. Het benaderen van de juiste journalist is hierbij wel van essentieel belang. De journalist persoonlijk aanspreken terwijl je de journalist niet kent, was ook niet heel slim om te doen.

Lessen voor de volgende keer

Wat kunnen we als PR-professionals leren van dit voorval? Allereerst is het belangrijk dat we onze research doen en alleen de journalist benaderen die daadwerkelijk over het specifieke onderwerp schrijft. Vervolgens is een persoonlijke benadering prima, maar zorg er dan wel voor dat je de journalist daadwerkelijk kent. Een kort belletje met de journalist kan al voldoende zijn. Vervolgens moet je uitkijken met embargo’s. Wanneer dit nergens op slaat, wordt het bericht niet serieus genomen door de journalist en belandt het in zijn/haar prullenbak en wordt jouw e-mailadres als spam gemarkeerd. En dat is echt het laatste wat je wilt als PR-professional.

Tags
Geen tags gevonden
Laat reacties zien
toon alle gerelateerde artikelen