Blog

Media, Technologie 0 comments
door Mediatic, 19 februari 2014
Dag live televisie

Ik heb vorige week mijn televisie-abonnement opgezegd. Of, zoals ik eigenlijk moet zeggen: mijn abonnement op ‘live televisie’. De medewerkster bij UPC die mijn opzegging verwerkte, vroeg me naar de reden van mijn vertrek. Waarschijnlijk in de hoop me nog als klant te behouden. Ik antwoordde haar dat ik geen televisie meer nodig had. Dat vond ze raar, merkte ik aan haar reactie. “Maar u wilt toch live televisie?”

Ik vertelde haar dat ik genoeg heb aan mijn smart-tv, die in verbinding staat met internet, zodat ik Uitzending Gemist en RTL XL kan kijken en mijn abonnement op Netflix. 
“Maar u wilt toch live televisie?”, begon ze weer. 
Nee dus. Ik wil geen live televisie meer. Niet als dat om de haverklap wordt onderbroken door reclames. Nu ik veel televisie achteraf op internet kijk en kan genieten van een reclamevrij Netflix, irriteren die onderbrekingen op televisie me mateloos. Ik kan er niet meer tegen. Ook ben ik inmiddels gewend om programma’s, series en films te kijken op het moment dat het mij uitkomt en niet op het tijdstip dat de zendercoördinator dat wil. En als ik live televisie wil, in mijn geval Champions League-voetbal, dan kijk ik een wedstrijd online.

Ik ben toch niet de enige die zo denkt? Ik verwacht echt een revolutie in televisieland. Eentje waarvan UPC de dupe gaat worden, tenzij ze niet van strategie veranderen. Of zit ik er helemaal naast?

Tussen mij en de UPC-medewerkster ontstond het volgende gesprek:

Ik: “Er zullen toch wel meer mensen zijn die hun televisie-abonnement opzeggen.”
Zij: “Nee, u bent de eerste die ik spreek.”
“Ik denk dat er veel mensen zullen volgen.”
“Nou, we hebben ruim drie miljoen klanten, dus zo’n vaart zal het niet lopen.”
“Je weet hoe het met Hyves is afgelopen, die hadden een paar jaar geleden nog tien miljoen leden.”
“Ach, de bazen van UPC weten echt wel wat ze doen.”

Ik weet dat de betreffende medewerkster niet de persoon was om deze discussie mee te voeren, maar toch. Haar reactie is tekenend voor de manier waarop bedrijven op veranderingen reageren. In plaats van mee te gaan met de innovatie schieten ze in de verdediging. Neem de reactie van KPN en Vodafone op de opkomst van Whatsapp, het gebruik daarvan moest aan banden worden gelegd. Al snel daarna gaf Vodafone toe dat dit een ‘stompzinnige reactie’ was en recentelijk zeiden beide bedrijven dat ze eigenlijk zelf met een dergelijke dienst hadden moeten komen.

Napster

Een ander voorbeeld van het verdedigingsmechanisme is de houding van de platenmaatschappijen tegenover digitale muziek. Eerst kwamen ze met de copy-beveiliging, die moest voorkomen dat cd’s werden gekopieerd, daarna kwamen de rechtszaken tegen muziekuitwisselingsdiensten als Napster, Limewire en Kazaa. Alles om de eigen handel (cd’s) te beschermen. Ondertussen kwam Apple met iTunes en nu heb je Spotify. Allemaal ontwikkelingen die ook vanuit de muziekindustrie zelf hadden kunnen komen. Maar nee hoor, ze moesten wat ze hadden tegen elke prijs beschermen.

et meest hilarische voorbeeld in deze is misschien wel dat van Kodak. De producent van fotocamera’s en –rolletjes ging vorig jaar bijna failliet. De belangrijkste reden: de opkomst van de digitale fotografie, waarvan het zelf nota bene in 1975 de uitvinder was. Ze waren alleen onvoldoende in staat om mee te gaan met de veranderingen, want de digitale fotografie ging ten koste van hun core business: de camera’s met bijbehorende rolletjes.

Terug naar UPC, en dan bedoel ik de televisie-tak van het concern. Dat heeft jarenlang zijn geld kunnen verdienen omdat het de doorgever was van de content van anderen, in dit geval de televisiestations. Maar met de komst van snel internet in bijna ieder huishouden hebben de omroepen en de televisiestations UPC niet meer nodig als doorgeefluik. Ze kunnen hun content direct aanbieden bij hun doelgroepen. Dat, gecombineerd met de ontwikkeling dat mensen de content willen consumeren op het moment dat het hen uitkomt en hiervoor niet alleen hun televisie gebruiken, maar ook hun tablet en mobieltje, maakt dat ik me zorgen zou maken als ik ceo van UPC was. Natuurlijk, UPC probeert wel met de tijd mee te gaan met hun horizon.tv, een contentplatform waar kijkers uitzendingen kunnen terugkijken en films kunnen bestellen, maar voor mij heeft dit zijn toegevoegde waarde niet kunnen bewijzen. Hiervoor zijn volgens mij twee redenen:

1. De content die UPC aanbiedt, is niet uniek. Gemiste uitzendingen kan ik ook direct bij de NPO, RTL, SBS en Net 5 kijken, de films die UPC aanbiedt, kan ik ook downloaden of ergens anders huren. 
2. De ontwikkeling is dat mensen niet meer betalen voor bezit, maar voor gebruik en dan het liefst met een fixed fee. Je hoeft door het snelle internet een film niet per se meer te huren en te downloaden om hem te kunnen zien. Het is ook niet praktisch, want ik wil dat de content niet op één plek staat, maar te allen tijd beschikbaar is op welk apparaat ik ook wil. Daarom denk ik dat het streamingmodel van Spotify en Netflix de toekomst heeft.

Wat kan UPC doen om de televisiekijkers onder zijn klanten te behouden? Om zich te onderscheiden, moet UPC zorgen voor unieke content. De makkelijkste manier om dit te doen, is door het zelf te maken. UPC als producent van televisieseries en films. Zoals Netflix de serie House of Cards produceert. UPC heeft er in ieder geval het geld voor.

Nu heeft UPC nog drie miljoen abonnees die betalen voor live televisie, maar hoe lang nog? Het kan snel gaan. Dat heeft het verleden wel uitgewezen.

Tags
Geen tags gevonden
Laat reacties zien
toon alle gerelateerde artikelen